Sokken

Aren't they the cutest thing?
Zuurstokroze sokjes voorzien van gitzwarte snorren met perfecte oorsmeerkrul, van het geniaal briljant genaamde merk Sock It To Me uit het roosminnend en pacifische wonderland Portland in het grote USA. 

Een indrukwekkend eind van onze deurmat en brievenbus verwijderd, maar gelukkig hoeven we dankzij de bevlogen voetvriendelijkheid van Zotte Sokken en Sokky geen onnodig fortuin aan verzendkosten op tafel te schuiven om onze ontembare sokzucht te temperen :)

Socks rock! And you know it ^-^

Letterbord

We seem to be having a little Green Day wisdom on the wall :P

Op een nieuw gekocht oudschool voetbalkantine-letterbord, om naast de dagelijkse wisselwacht van gehaktballen in jus, Kwekkebomen en knapperig gebakken saucijzenbroodjes enige waardevolle levenslessen mede te delen aan iedere voorbij gaande buur die onbeschaamd naar binnen loert maar eigenlijk vindt dat ze dat niet express doet maar toch nog een keer kijkt en de volgende keer ook en daarna weer maar dan met een andere buurvrouw :P

Bluehairs. If they weren't that annoying, they'd crack me up :P

Holy Stitch 9

De negende editie van bajesfeestje Holy Stitch is ons als een stoomtrein zonder remmen voorbij gedonderd, en sloeg ons als nietsvermoedende vliegen tegen het met groengele lijkjes bespetterde voorruit op het voorhoofd.

Een uitgebreider logblogje over het Leeuwarder gevang op hoofdstedelijke stelten volgt...voor nu laat ik jullie staren naar bovenstaande kiek van my good self, boynerd, la petite soeur en haar levenskornuit in toepasselijke boeien en een matchende spagettiknoop aan roestige kettingen.

Outlaw in-laws. Om het zo maar te zeggen :P

Telefoon

Een heerlijk oranje retro-telefoontje met dubieus bruin aangestofte draeischijf, een niet terug te lokaliseren inmiddels onmogelijk vier-cijferig nummer in het midden en een gitzwarte doomsday-knop :P

Well hello, beautiful ^-^

Vitello Tonnato

Doorgaans ben ik meer van geschreven praat en proza.

Maar puur en alleen omdat de eerste echte zonnestralen ons van bitterkoud watersneeuw bekomend Nederland inmiddels eindelijk weer eens over de melkwitte koontjes aaien, hou ik het bondig, plagieer ik een alinea of twee van een kookbijbel online gevonden en deel ik mijn loyale lezers het onbetwist ultieme zomerrecept.

• blikje tonijn (200 gram)
• 4 el olijfolie
• 2 el tomatenketchup
• 4 el mayonaise
• 2 el kappertjes
• halve citroen
• 2 gezouten ansjovisfilets
• 8 witte broodjes
• rucola
• 200 gram fricandeau
• kerstomaatjes 
• zwarte olijven

Laat de tonijn uitlekken en pureer met de olijfolie, de citroen, tomatenketchup, mayonaise, de helft van de kappertjes en de ansjovisfilets. Pureer dit tot een romige saus en voeg water toe wanneer je de saus te dik vindt. Snijd de broodjes open en beleg met fricandeau en rucola. Snijd vervolgens de tomaatjes in plakjes en de olijven in ringetjes, smeer op elk broodje een royale lepel saus en garneer met de rest van de kappertjes, de tomaatjes en olijven.

Do enjoy :)

Oranje

Eigenlijk ben ik de perfecte consument.

Ik doe werkelijk waar elk dag boodschappen, heb geen ja/nee sticker op de brievenbus, kijk braaf elke tussenfilmse brainwash-attack ondanks het feit dat we de omnipotente kracht der interactieve televisie bezitten en val onherroepelijk voor elke bewegende reclame, hoe groot mijn grafse kotshekel jegens de met scheet gevulde rondstampende maag van Rennie, het kokhals-opwekkende leukste stel van Utrecht op de roltrap, de veel te hoge uithaal in het liedje van de Gall & Gall reclame en het zogenaamd vertederende "allaaw jambaaw" Jumbo-kindje ook is.

En zo viel ik dus ook voor het filmperijtje met de zwaardgrage Willem Alexander, die op miraculeuze van een haaks en rechthoekige tompouce een rond afgewerkte Jumbol met een chocolaatje maakt.

But it's delicious. Leve de koning :)

Verhuisd!

Geïllustreerd door ruim elf meter vers gesmeerd psychedelitastisch bolletjesbehang, volgt hier een bescheiden update over ons wel en wee tussen onuitgepakte verhuisdozen, neerdalende wolkjes glaswol van versneden ondervloer, knoerthard opgedroogde verfrollers en een Ikea Pax kast waarvan de handleiding met klem en een alleraardigst tekeningetje waarschuwt om niet onder het zestig kilo plankwerk te staan als je hem laat vallen:

WIJ ZIJN VERHUISD!

Goodbye Bernard Zweers and hello Diny Sprock :P

Bouwapen en bilspleten

En ineens plakte er een afgebrokkeld stukje muur aan de verfroller. Waardoor er de volgende dag om half 8 aan den vrieskoude morgenstond al een donsharige bilspleet aan te pas moest komen om de onvoorziene blunder te bekijken. Die na een kwartier apathisch naar het betonnen kunststukje te hebben gestaard heftig kontkrabbend vaststelde dat een van zijn licht-debiele bouwaapjes waarschijnlijk te lui was geweest zn emmertje stopverf bij het puin te legen en hem bij het gebrek aan schedelinhoud over onze slaapkamermuur heeft uitgesmeerd. Terwijl de muur nog zeikende nat was. Waardoor er nu her en der grote korrelige blazen in trekken die onherroepelijk openbarsten als je er harder dan op je gesokte tenen langsloopt. En er dus ter oplossing werd besloten dat baviaan 1 de muur zou opschuren zodat de ondergrond weer zo egaal als een glimmend voorhoofd zou worden. Waarna deze baviaan ons op het inmiddels geïrriteerde hart drukte dat er naderhand met de zekerste zekerheid een laag voorstrijk op kon worden gesmeerd. Wat godverdegodver niet het geval was daar de dorstige muur gedreven door ontembare graagte onmiddellijk weer met de zompige roller fuseerde toen we de voorstrijk er na het opschuren in alle voorzichtigheid op aaiden. En we dus wederom onze hersendode woonstichting moesten bellen voor nogmaals een duchtig klagen en de zoveelste eis voor een freakin normale muur. Wat niet direct kon worden ingewilligd vanwege Goede Vrijdag en zijn aanklevende Paasdagen. Maar dat dit geen probleem was omdat onze immer betrouwbare woonstichting dit voor ons wel aan de hoofdbil door zou geven. Wat ze natuurlijk niet hadden gedaan omdat ze het simpelweg waren vergeten. Waardoor we alsnog zelf de amper te bereiken en bijna mythische voorman moesten bellen voor een tweede afspraak. En er weer drie kostbare dagen overheen gingen voor ook maar iemand een klossende modderpoot in ons nieuwbakken nest had gezet om het probleem te verhelpen.

Gelukkig ging het laminaat leggen een stuk makkelijker.

Maar dat gaat het al snel wanneer het walgelijk onsympathieke en onvoorstelbaar incapabele Elkien zich er niet mee bemoeit. 

Geesh.    

Nieuw huis

Werken bij het zwakke schijnsel van een bouwlamp, een overdaad aan voorstrijk op de muur smeren waardoor de verf alsnog over de eerder zo accuraat afgeplakte plint sijpelt, pikzwarte en oersimpele bouwvakker-hiërogliefen op de kale muur ontdekken die enkel met een agressieve dril of schaaf van het beton zijn te verwijderen, te weinig lampen voor het aantal gehaalde fittingen, een fortuin aan v-groef kliklaminaat met nog een rib en twee verbierde nieren aan ondervloer, loergierige nieuwe buren in gemakkelijke sandalen en witte kuitbroeken met split, roze olifantjes op versierde eenwielers met toeters door urenlang gebruik van liters muurverf in een potdicht afgesloten ruimte, immer verkeerd gedoseerde oploskoffie in een smeltgrage plastic beker, bouwpuin-broodjes met een plakje kaas uit een pakje en het barslechte geluid van een slempedingerig ruisend radiootje uit een schooierige eurobak op de achtergrond.

We're moving.
Finally :)

Rotterdam

Zeg je Rotterdam, zeg je Bram Ladage.
Want er gaat niets boven een ouderwets knisperende papieren puntzak vol versch gesneden aardappelfritten, getoupeerd met een gemeen romige wolkbreuk aan mayonaise, in goed gezelschap van een uit de kluiten gewassen cola-blikje, terwijl je al zittend op een uiterst secuur bepoept bankje wordt belaagd door de met pindasaus volgezogen frietpuit die de passerende meeuw uit zn gesnavelte liet vallen :)

Good times, Eddie, good times ^-^

Speculaas

Een kersvers verliefd, oud-Hollands walsend paartje gekleed in deftig gebretelleerde klepbroek, Scheveningse overgooier en een met gouden oorijzers afgetopte wit kanten muts. Of een voor het treurige op zondag gesloten winkelcentrum hangend paartje in een volledig miskleunde mismatch van groezelige oversized beanies, een gitzwarte Black Parade gone Michael Jackson jas en discotastische neonkleurige roller derby rolschaatsen.

Koffie met speculaas. 

Onlosmakelijk met elkaar verbonden :)

Knalrode pumps

Ik krijg altijd een beetje jeuk van juffertjes die heel rolbevestigend kraaien dat ze een waanzinnig arsenaal aan schoenen op de plank hebben staan, want vrouw. Die dan wel tot een respectabele vijftig paar schoeiselementjes komen als ze de harde cijfers er op los zouden laten. Maar die dan ook dat setje kapot gezwete slippers, het talloze aantal niet eens noemenswaardige zwarte overalonderkunners en meerdere koppels oersaaie werkschoenen meetellen.

Je telt namelijk pas echt mee wanneer je net als alle kooplustige feminiene thuisshoppers in heel half West-Europa deze perfect volmaakte hellevuur-rode, verrukkelijk glimmende TopVintage pin-up pumps met elegante bandjes en meedogenloze killer heels uit de vers afgeleverde doos mag halen om ze te knuffelen en ze nooit meer los te laten :P

Nuff said  ^-^

Reibekuchen

Wellicht een ietwat onappetijtelijk vethappig kiekje, maar dit warm gebakken tevreden huwelijk van geraspte aardappels, verse nootmuskaat, een simpel uitje en en ei lag zondagmiddag dampend heet op een keukenpapiertje op een oer-Hollands gezellig gedekte tafel op ons te wachten.

Hoogstpersoonlijk gebakken door mijn aan Friesland verknochte doch Oostbuur-gewortelde schoonoma, bij aankomst op de galerij geïllustreerd door een bijna knipbare bakboterlucht die de binnenkant van onze neusholten rijkelijk besponste met een aangenaam odeurtje. 

Ik presenteer u een vorstelijke stapel echte, onvervalste Duitse Reibekuchen. 

Met een overheerlijk klodder zelfgesmotste appelmoes natuurlijk.

Want dat is hoe omaatjes rollen :)

Troon

Dit is poes.

Op kromtrekkend warm laminaat op een driedubbel opgevouwen wollen deken op een groen kussentje van kapot gekrabd fleece met een opstaande donzige rand op een muf tapijt van haar eigen gemeleerde vacht naast de hel-hete gaskachel op de exacte hoogte van de vlammetjes :P

Lunchbox

It's lunch, Jim, but not as we know it :P

Een intergalactisch glimmend broodbakje met de bedroevend slecht acterende doch omniversaal epische Captain Kirk en Vulcan ruimtemaatje Spock.
Mijn middagpauze zal nooit meer hetzelfde zijn :P